Wat vinden jongeren?

‘Ik wilde zelf ook een time-out, het werd me te veel’ 

Veertien jaar is Tessa. Ze heeft PDD-NOS en woont van maandag tot en met vrijdag in een behandel-groep. In het weekend gaat ze naar huis, de ene week naar haar moeder, de andere week naar haar vader.
‘Ik word heel snel boos en vind het ook wel moeilijk te accepteren dat ik zo ben. Thuis was er snel en veel ruzie. Via schoolmaatschappelijk werk ben ik bij Entrea gekomen. Ik wilde hier zelf ook komen wonen. Ik wil leren mijn autisme te accepteren en minder snel boos en geïrriteerd te zijn. Tot tien tellen of even weglopen als het mis dreigt te gaan, helpt. Ik hoor ook al dat ik daarin veranderd ben; vooral van papa, van mama een beetje. Ook de bazin van het bloemenwinkeltje waar ik op zaterdag werk ziet verbetering bij mij. Ik ben blij dat ik hier gekomen ben.’
 

'Ik heb geleerd dat je best boos of verdrietig mag zijn'

Fee en Jill krijgen elke maandagmiddag groeps-PMT. Bij psychomotorische therapie (PMT) leer je door sport, spel en bewegen hoe je je gedrag kunt veranderen.
Jill: “Bij PMT kan je veel parcours maken en dat dan geblinddoekt lopen. ‘Over de streep’, zoals dat televisieprogramma, vind ik leuk om te doen. We hebben ook niet altijd zin om te bewegen. Fee: “Dan gaan we een spel doen met kaartjes waar gevoelens op staan. Zo leer je over je gevoelens te praten.”
Jill: “Ja, dat heb ik ook moeten leren. Ik kwam leren om minder onzeker te zijn, hoe ik beter voor mezelf kon opkomen en hoe ik minder bang kon zijn om dingen te zeggen. En nu moet ik juist proberen iets minder snel te zeggen wat ik van mensen of dingen denk, omdat ik het te snel eruit floep. Soms is het moeilijk, maar het is fijn dat je dingen in vertrouwen kan vertellen.”
Fee: “Ik ben juist heel rustig. Op school ben ik heel erg gepest en daardoor ben ik heel onzeker geworden. Ik was heel bang en ingetogen toen ik met PMT begon. Ik ben iemand die veel dingen voor zichzelf houd. Ik houd woede en andere gevoelens in, maar nu leer ik dat het goed is om niet op te kroppen. Je mag best boos of verdrietig zijn. Het belangrijkste wat ik geleerd heb is; je leeft voor jezelf en niet voor anderen, dus je moet je niet zo druk maken om andere mensen maar meer om jezelf.”

'Ik moest leren minder in discussie te gaan'

Benjamin is 15 jaar en woont tijdelijk in een behandelgroep. ´Ik had zelf ook wel door dat het thuis minder goed ging. Onze thuiszorg en school maakten een melding en ik snapte dat. Ik was er niet boos over.
´Toen ik hier kwam heeft de groepsleiding leerdoelen voor mij bedacht. Je kunt altijd wel iets leren, maar ik kon toen zelf niets bedenken. Ik kon me wel vinden in de leerdoelen die de groepsleiding bedacht, zij verzinnen heus niet zomaar iets. Ik moest leren minder in discussie te gaan, mijn kamer op te ruimen en op tijd op te staan. Aan dat laatste heb ik zelf echt iets. Ik kan nu beter opstaan in de ochtend en daardoor hoef ik me niet te haasten.´



 

 

Nog meer ervaringen lees je in ons digitale magazine Present





Gebruik de mogelijkheid om een verbetertip te geven of een compliment uit te delen.